عبارتند از:
1-AMD براساس معماری اجرایی 9 مرحله ای ساخته شده است اما معماری پردازنده های Intel شش مرحله ای می باشد.بدین معنا که AMDدر هر چرخه کاری 9عملیات را انجام میدهد در حالی که Intel فقط 6 عمل را می تواند انجام دهد.
2-AMD از640Kb Cache برخوردار است در حالی که Intel ، از 532Kb بر خوردار است هر چقدر که میزان Cache پردازنده بیشتر باشد ، پردازنده کارایی بیشتری خواهد داشت اطلاعات بیشتری میتواند ذخیره کند ودیگر لازم نیست پردازنده برای بدست آوردن اطلاعات یا دستور ها مدت زمان بیشتری را رفت و برگشت به حافظه برد اصلی برای جذب اطلاعات یا دستور العمل ها صرف کند.
3- AMD از مس برای اتصال ترانزیستور های بکار رفته در پردازنده ها استفاده میکند در صورتی که در ساختمان پردازنده های Intel آلومینیوم بکار رفته است.مس هادی الکترسیته بهتری است ، ازاین رو پهنای اتصالهای بین ترانزیستورها را به میزان چشمگیری کاهش می یابد .که این امر باعث مصرف کمتر مواد اولیه و در نتیجه منجر به کاهش هزینه می شود این دلیل ارزان تر بودن AMD نسبت به P4 است.
4- از دیگر تفاوت های میان AMD وIntel میتوان به راندمان Cache بروی چیپ اشاره کرد ، AMD از معماری انحصاری استفاده میکند که راندمان بیشتری نسبت بیشتری نسبت به طراحی معماری غیر انحصاری Intel دارد.
5-AMD از تکنولوژی پردازش موازی در مقایسه با Hyper -Threading اینتل استفاده میکند ، در بسیاری از کاربردهای امروزی فعال بودن Hyper -Threading کارائی پائین تری ارائه میدهد ، نتایج تحقیقات بیشمار منتشر شده در نشریات رایانه ای و پایگاهای اطلاعاتی معتبر بیانگوی این پدیده هستند.
6-یکی دیگر از مهمترین نکات برتر پردازنده های AMD واحد ممیز شناور آن است که از FPU اینتل بسیار قویتر میباشد که این امر باعث اجرای سریع تر برنامه های چند منظوره( MultiMedia) میشود.
7- زمانی که اینتل P4 را طراحی کرد طول PIPELINE را از 10 مرحله در P3 به 20 مرحله افزایش داد Intel همین تغیر توانست که تعداد عملیاتی که در چرخه عملیاتی انجام می شود بصورت قابل ملاحظه ای کاسته میشود و از طرف دیگر افزایش طول PIPELINE نیازمند افزایش تعداد ترانزیستور ها برای انجام همان تعداد عملیات میباشد که این امر باعث افزایش اندازه هسته و بالا رفتن قیمت تولید میشود . در حالی که AMD با وجود افزایش فرکانس پردازنده های خود طول pipeline را به همان اندازه p3 یا k6 ثابت نگهدارد .
استراتژی اول اینتل :

از Pentium Pro به Pentium III به Pentium M ( میتوان آن را مسیر سنترینو نام گذاری کرد )

این مسیر پردازنده های خنک، با فرکانس پایین و کم مصرف اینتل است. (توجه کنید که چطور اینتل دارد پردازنده های سرور و لپتاپ خود را یکی می کند.

استراتژی دوم اینتل :

از 386 به 486 به پنتیوم 1 و 2 به پنتیوم 4 ( که می توان آن را مسیر پنتیوم 4 نام گذاری کرد)

این مسیر پردازنده های پر مصرف، گرم و با فرکانس های بالا اینتل است که با رسیدن به سقف 4 گیگاهرتز از رده خارج خواهد شد.

استراتژی سوم اینتل :
ایتانیوم 1 ، ایتانیوم 2، ایتانیوم 3

خلاصه اینکه پردازنده های مربوط به استراتژی 2 به بن بست فنی رسیده اند و عملا پنتیوم 5 یا پنتیوم 4 بالای 4 گیگاهرتزی دیگر به بازار نخواهد آمد و یا اگر بیاید تنها نام تجاری آن پنتیوم است. استراتژی 3 اینتل ، که پر خرج ترین پروژه تاریخ آی تی پس از پروژه (موفق) آی.بی.ام 360 است بسیار به کندی پیش می رود. (منتقدان پروژه ایتانیوم را "ایتانیک" نام گذاری کرده اند) و عملا چیزی که باقی می ماند استراتژی فعلی اینتل یعنی سنترینو است که قطعا در برابر رقبایی مانند اولترا اسپارک، اپترون و پاور پی سی حرفی برای گفتن ندارد.

تکنولوژی Hyper-Threading
تکنولوژی Hyper-Threading یک پردازنده فیزیکی را قادر می سازد که دو کد مستقل را کهThread بخشی از یک برنامه می باشد که مستقل عمل میکند. یک پردازنده که ا زتکنولوژی HT استفاده می کند، در واقع شامل دو پردازنده منطقی است که هرکدام از این پردازنده های منطقی، دارای حالت کاری مخصوص به خود می باشد. این حالت کاری Architectural State (AS) نامیده میشود. منظور از AS این است که پردازنده منطقی شامل رجیستر های قطعه، رجیستر های کنترلی، رجیستر های ردیابی و رجیستر های همه منظوره مخصوص به خود می باشد. ضمنا" هر پردازنده منطی در حالت AS دارا ی کنترل کنند پیشرفته قابل برنامه ریزی وقفه:
Controller Advanced (APIC) Programmable Interrupt
مخصوص به خود است. اگر یک کامپیوتر دارای پردازنده مبتنی بر تکنولوژی HT باشد، پس از روشن شدن و راه اندازی اولیه کامپیوتر، هر پردازنده منطقی می تواند بصورت مستقل از پردازنده های دیگر، حالت های Halt، وقفه و اجرای مستقیم یک Thread را داشته باشد. در این وضعیت، هر دو پردازنده منطقی در اصل بر روی یک Die قرار گرفته و کامپیوتر در اصل یک پردازنده فیزیکی دارد. ضمن اینکه در یک پردازنده فیزیکی مبتنی بر تکنولوژی HT، پردازنده منطقی، منابع اجرایی هسته پردازنده را بصورت اشتراکی استفاده نمی کند. این منابع شامل موتور اجرایی، حافظه های نهان، واسط گذرگاه سیستم و نرم افزارهای قرار داده شده در حافظه Rom می باشند.

تکنولوژی Hyper Pipelined
شرکت Intel برای رسیدن به فرکانس بالا در پردازنده مذکور، طول خط لوله را افزایش داده است. از یک دیدگاه، طولانی تر شدن خط لوله باعث می شود که فعالیتی که در هر مرحله خط لوله انجام می شود، ساده تر انجام پذیرد. از دیدگاهی دیگر، طولانی شدن خط لوله پردازنده، بر روی بازدهی نهایی پردازنده بصورت مستقیم اثر منفی می گذارد. چرا که اگر به هر دلیل روند عملیات در خط لوله متوقف شود، بازسازی عملیات انجام شده، زمان زیادی را تلف می کند. تلفیق دو دیدگاه شرح داده شده، و افزایش راندمان کاری، با استفاده از تکنیک های پیش واکشی سخت افزار و پیش بینی انشعاب امکان پذیر شده است.

عید سعید نوروز و ولادت حضرت محمد مصطفی بر شما منتظران مهدی مبارک