مانده ام ميان زمين اسمان
خوب، بد، زشت، زيبا

چه بايد کرد ميان اين همه ...

بودن يا نبودن، خواستن يا نخواستن

بازهم آن  رنج  قديم

باز هم آن همراز ديرين

چگونه خواهم ارزويی را

که مرا با او فاصله بسيار است

کاش ميشد بي خيالی طی کرد

کاش ميشد صبح جور ديگر از خواب برخاست

کاش ميشد ارزوها را ارزو کرد

کاش  ميشد زندگی را ورق زد

خيالاتم چنان ترد نازک شده اند

که گويی با نسيمی از بين خواهند رفت

کاش انقدر سبکبال بودم که..

من هم با انها سوار نسيم ميشدم

گاه چنان مثل کودکان فکر ميکنم

چنان ساده دل قدم ميزنم ميان خيالاتم که...

... انگار ........

اما انگار کسی صدايم ميکند

انگار از خواب بيدار ميشوم، اما انگار ........

فرق بسيار است ميان من و من کودکی ام

ارزوهايم را می گردم ميان سوی نگاهی

سوی نگاهی مهربان

سوی نگاهی همزبان

 

*****************************************************

چشم انتظار من باش، تنها تو يار من باش

اي آخرين اميدم اي نازنين ترين يار

چشم انتظار من باش

من زنده ام به يادت اي مهربون عاشق

تنها به شوق ديدار

 

عاشق تر از هميشه موندي در انتظارم

چون سايه لحظه لحظه تو بودي در كنارم

نامي دگر به جز تو با قلبم آشنا نيست

يك لحظه خاطرا تت از خاطرم جدا نيست

 

چشم انتظار من باش، تنها تو يار من باش

اي آخرين اميدم چشم انتظار من باش

 

در خاطرت نگه دار عهدي كه با تو بستم

من كه غرور خود را در پاي تو شكستم

اي تو هميشه با من، من با تو هستم

بي تاب و بي قراره اين قلب عاشق من

اي همنفس چه زيباست با تو نفس كشيدن

عاشق تر از هميشه به تو رسيدن

 

چشم انتظار من باش، تنها تو يار من باش

اي آخرين اميدم اي نازنين ترين يار

چشم انتظار من باش

من زنده ام به يادت اي مهربون عاشق

چشم انتظار من باش

 

عاشق تر از هميشه موندي در انتظارم
چون سايه لحظه لحظه تو بودي در كنارم
نامي دگر به جز تو با قلبم آشنا نيست

يك لحظه خاطرا تت از خاطرم جدا نيست
 

در خاطرت نگه دار عهدي كه با تو بستم

من كه غرور خود را در پاي تو شكستم

اي تو هميشه با من، من با تو هستم

بي تاب و بي قراره اين قلب عاشق من

اي همنفس چه زيباست با تو نفس كشيدن

 

 

چشم انتظار من باش، تنها تو يار من باش

اي آخرين اميدم اي نازنين ترين يار

چشم انتظار من باش

من زنده ام به يادت اي مهربون عاشق

چشم انتظار من باش

 

*************************************************

پرسه بزن تو چشم من، چشام كه خواب ندارن

براي رد پاي تو هميشه جا ميذارن

پرسه بزن توي خيال ، خيال من مال تو

قلبمو ميدم كه بشه عيدي امسال تو

پرسه بزن توي خيال ، خيال من مال تو

قلبمو ميدم كه بشه عيدي امسال تو

 

پرسه بزن تو ياد من ،كه دل خوشم به يادت

چيكار كنم دل عاشقه، دل بد جوري مي خوادت

پرسه بزن توي خيال ، خيال من مال تو

قلبمو ميدم كه بشه عيدي امسال تو

پرسه بزن توي خيال ، خيال من مال تو

قلبمو ميدم كه بشه عيدي امسال تو

 

نگاهتو از من نگير، شب بي ستاره ميشه

مهتاب زير چادر شب بد جور بيچاره ميشه

بيا كه پل بسته برات ،دستاي من گذر كن

ستاره ي خيال من ، با من شبو سحر كن

پرسه بزن تو چشم من، چشام كه خواب ندارن

براي رد پاي تو هميشه جا ميذارن

پرسه بزن توي خيال ، خيال من مال تو

قلبمو ميدم كه بشه عيدي امسال تو

پرسه بزن توي خيال ، خيال من مال تو

قلبمو ميدم كه بشه عيدي امسال تو

 
***********************************************

ميشناسمت ای غريبه

 

من  تو را...حضورت را...لمس کرده ام

 

من بوی غريب تو را ميشناسم ...

 

تو در ديار من شايد غريبه ای

 

اما در ديار غريب من دياری داری آشنا

 

دياری به وسعت عشق

 

دياری به وسعت نگاه من

 

دياری بزرگ پر از پاکی

 

بايست ای غريبه

 

ديار خود را ترک مکن

 

اين ديار بی تو خاليست

 

تو برای من آشنايی

 

تو برايم  از هر آشنايی آشناتری

 

ميشناسمت...ميخوانمت...

 

شرمسارم...اما ميخواهمت

 

ديار آشنای تو در اين ديار غريب

 

قلب من است

 

قلبي گرم ... قلبي پاك

 

من به صدای قدمهايت

 

به نگاه پر مهرت

 

به گرمی دستانت

 

خو کرده ام

 

من به بودنت

 

به آمدنت

 

هر چند دير به دير...دلخوشم

 

بايست ای غريبه

 

ديار خود را ترک مکن

 

دلخوشيم را از من مگير

 

اين ديار بی تو خاليست...

 
************************************************
سفر کردم که از عشقت جدا شم

دلم می خواست ديگه عاشق نباشم

ولی عشقت تو قلبم مونده ای وای

دل ديوونمو سوزونده ای وای

هنوزم عاشقم دنيای دردم

مثل پروانه ها دورت می گردم

 

سفر کردم که از يادم بری، ديدم نميشه

آخه عشق يك عاشق با نديدن کم نميشه

غم دور از تو موندن، يك بی بال و پرم کرد

نرفت از ياد من عشق، سفر عاشق ترم کرد

هنوز پيش مرگتم من، بميرم تا نميری

خوشم با خاطراتم، اينو از من نگيری

 

دلم از ابر و بارون، به جز اسم تو نشنيد

تو مهتاب شبونه، فقط چشمام تو رو ديد

نشو با من غريبه مثل نامهربونا

بلا گردون چشمات زمين و آسمونا

می خوام برگردم اما می ترسم، می ترسم بگی حرفی نداری

بگی عشقی نمونده می ترسم، بری تنهام بذاری

هنوز پيش مرگتم من، بميرم تا نميری

خوشم با خاطراتم، اينو از من نگيری

 

تو رو ديدم تو بارون دل دريا تو بودی

تو موج سبز سبزه تن صحرا تو بودی

مگه می شه نديدت تو مهتاب شبونه

مگه می شه نخوندت تو شعر عاشقونه

می خوام برگردم اما می ترسم، می ترسم بگی حرفی نداری

بگی عشقی نمونده می ترسم، بری تنهام بذاری

 

هنوز پيش مرگتم من بميرم تا نميری

خوشم با خاطراتم اينو از من نگيری

 

 

 

ازرنجي خسته ام كه ازان من نيست

 

بر خاكي نشسته ام كه ازان من نيست

 

با نامي زيستم كه ازان من نيست

 

از دردي گريستم كه ازان من نيست

 

ازلذتي جان گرفتم ام كه ازان من نيست

 

به مرگي جان سپردم كه ازان من نيست

 

 

 

سه تا طرفدار تيم مکزيک و يکي هم مال خودمون !

¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤

تيم ملي انگليس هم با تمام کبکبه و دبدبه و سر و صدا و جار و جنجالي که دور و برش بود حذف شد تا نشون بده که انگليسي ها هم مثل ما کم روحيه اند و هميشه تو ضربات پنالتي شکست مي خورن ... اونا براي اينکه به تيمشون روحيه بدن دست به هر کاري مي زدن و نمونه اي از اين کارها آوردن دوست دخترها و نامزدهاشون تو استاديوم بود ... حالا چند تا عکس از دوست دخترهاي بازيکنان تيم ملي انگليس ببينين !!!

اوليش دوست دختر اشلي کول هست ( لاکردار سياه ! عجب دوست دختري داره ها !!! )

بعديش دوست دختر وين روني بداخلاقه که خداييش بد ضربه اي ! به بازيکن پرتغالي زد .

اين هم مال ريو فردينالد -->>

و اين هم مال فرانک لمپارده !

براي اينکه اداي بچه مثبت ها رو در بيارم دو تاي آخري رو اختصاص دادم به
همسرهاي دو تا از بازيکنان کليدي انگليس !
اولي ويکتوريا بکام -->>

اين خانم هم نامزد مايکل اون بيچاره اس که جام جهاني رو با بدشانسي از دست داد !

 برزيليان ناراحت:

مدل مو از جشنواره زيباترين مدلهاي موي جهان:

و عکسهایی از شهرزاد سپانلو:

سلام

واقعا سرم شلوغه واسه همين هم دير به دير ابديت ميكنم.

و اما اين روزها تب فوتبال همه جا را گرفته اين هم يك عكي از معترضان فوتبال در برزيل كه راه اعتراض را لخت و برهنه شدن ديده اند:

 

داستان موش و قورباغه را از بچگي شنيده بوديم ولي اين چيز ديگري است:

لباس محلي در يكي از جزاير امريكا:

 

 

 

 

 

 

 

 

کاش ميدانستي که درون قلبم خانه اي داري

تو که هميشه آنرا با شفق مي شويم

و با آن ميگويم

که تويي مونس شبهاي دلم

کاش ميدانستي باغ غمگين دلم بي تو تنها شده است

و گل غم به دلم وا شده است

کاش ميدانستي

که درون قلبم با تپشهاي عشق هم صدا هستي تو

.کاش ميدانستي که وجود تو

و گرماي صدايت به من خسته و آشفته حال زندگي مي بخشد

کاش ميدانستي.......کاش مي دانستي

 

 

..........................

کاش مي شد با نگاه عاشقت

بارديگرزندگي آغاز کرد

کاش مي شد با طلوع چشم تو

تا فراسوي زمان پرواز کرد

کاش مي شد شعر شيرين تو را

با شب و تاري آن آواز کرد

کاش مي شد با قلم نقش تو را

روي قاب قلب خود اعجاز کرد
..........................

اين حقيقت هم مثل هميشه تلخه اما بايد اونو پذيرفت

اون کسي رو که دوست  داري هر حقي بر تو داره

حتي اينکه تو رو دوست نداشته باشه.
..........................

من از طعم تصنيف در متن ادراک

 يک کوچه تنها ترم بيا تا برايت بگويم

چقدر تنهايي من بزرگ است

و تنهايي من

شبيخون حجم تورا پيش بيني نمي کرد

و خاصيت عشق اين است!

.........................

کاش مي شد برايت از عشق گفت

از درد تنهائي عاشق!

ما در ميان ديوار هاي سنگي غرور جان مي سپاريم

کاش مي شد از گلبرگ هاي ياس برايت پلي بسازم

تا با هم از مرز هاي غرور بگذريم

کاش مي شد از ستاره هاي آسمان برايت پيراهني

بدوزم

تا فراموش کني خودت را

کاش مي شد...
.........................

مرگ بر دروغ !
مرگ برچيزايي که توي دل آدم براي هميشه ميمونه وگفته نميشه!

يک شب سرد زمستان ، گفتي که ديگر نباشم

بودم ، ولي خواستي که من نباشم

يک شب سرد زمستان ، گفتي که ديگر چشمان سياهت را نگاه نکنم

ميديدم ، ولي خواستي که نگاه نکنم

گفتي عشق برايت معني ندارد ، نميدانم

شايد راست ميگفتي ، شايد هم نه ، براي من داشت ولي

يک شب سرد زمستان ، گفتي که ديگر تمام شد

نشده بود ، ولي خواستي که اين هم تمام شود

همان شب سرد ، گفتي که روياهايت ديگر من نيستم

نميدانم ، ولي خواستي که من نباشم

به من گفتي ، زمستان را دوست ندارم

نميدانم داشتي يا نه ، ولي خواستي که نداشته باشي

يک شب سرد زمستان ، گفتي ميخواهي دنيايت را خودت بسازي

نميدانم ، شايد ميتوانستي ، شايد بتواني ... من نميتوانم

ديده بودي آسمان چقدر قشنگ است ، ابر ، باران ، ستاره

خودت گفته بودي دوستش دارم ، ولي نميدانم ، ايندفعه گفتي ندارم

يک شب سرد زمستان ، به من گفتي که نامم را از ياد خواهي برد

ميدانم ، ميدانم که اين را راست گفتي ... فقط همين را

.......................................................

::. تو رفته اي .::
 
تو رفته اي و باز هم

   من و سکوت و انتظار

      و لحظه هاي بي تپش

             و يک نگاه بي قرار

                                تو رفته اي و باز هم

                                     من و غم و ناگفته ها

                                          و بغض مانده در گلو

                                             و گريه هاي بي صدا

                تو رفته اي و باز هم

                    من و شبهاي بي فروغ

                        و اشک هاي ناشکيب

                            و اين زمانه ي دروغ

                                                   تو رفته اي و باز هم

                                                       من و خيال بودنت

                                                          و ياد روزهاي خوب

                                                          و " حسرت نبودنت"

         
................................................
ديگري آوا داد : كه

چو فردا بشود  فكر فردا بكند

سومي گفت : همانگونه كه ديروزش رفت

بگذرد امروزش ، همچنين فردايش ،

با همه اين احوال

من نپرسيدم هيچ

كه چه سان دي بگذشت؟

آن همه قدرت و نيروي عظيم

به چه ره مصرف گشت؟

نه تفكر ، نه تعمق ، و نه انديشه دمي

عمر بگذشت به بي حاصلي و مسخرگي

چه « تواني » كه زكف دادم مفت

من نفهميدم و كس نيز مرا نيز هيچ نگفت

قدرت اهل شباب

مي توانست مرا تا به خدا پيش برد

ليك بيهوده تلف گشت جواني،

هيهات .

آن كساني كه نمي دانستند

زندگي يعني چه ،

رهنمايم بودند

عمرشان طي شده بيهوده و بي ارزش و كار

و مرا گفتند كه چو آنها باشم

كه چو آنها دائم

فكر خوردن باشم

فكر گشتن باشم

فكر تامين معاش

فكر ثروت باشم

فكر يك زندگي بي جنجال

فكر همسر باشم

كس مرا هيچ نگفت

زندگي ثروت نيست

زندگي داشتن همسر نيست

زندگاني كردن

فكر خوردن بودن و غافل زجهان بودن نيست

من نفهميدم و كس نيز مرا هيچ نگفت .

و صد افسوس كه چون عمر گذشت

مني اش فهميدم

حال مي پندازم هدف از زيستن اين است رفيق:

من شدم خلق كه با عزمي جزم

پاي در بند هواها گسلم

پاي در راه حقايق بنهم

با دلي آسوده

فارغ از شهوت و آز و حسد و كينه و بخل

مملو از عشق و جوانمردي و علم

در ره كشف حقايق كوشم

« زره جنگ » براي بد و ناحق پوشم

ره حق پويم و حق جويم و پس گويم

آنچه آموخته ام بر دگران نيز نكو آموزم

شمع راه دگران گردمو با شعله خويش

ره نمايم به همه ، گرچه سراپا سوزم

من شدم خلق كه مثمر باشم

نه چنين زايد و بي جوش و خروش

عمر برباد و به حسرت خاموش

اي صد افسوس كه چون عمر گذشت ،

معني اش فهميدم .....
........................................................
 

?_شش سال اوّل زندگي:
• گريه نکن
• شيطوني نکن
• دست تو دماغت نکن
• مامانت رو اذيّت نکن
• روي ديوار نقاشي نکن
• انگشتت رو تو پريز برق نکن
• دمپايي بابا رو پات نکن
• به خورشيد نگاه نکن
• شبها تو جات جيش نکن
• تو کمد مامان فضولي نکن
• با اون پسر بي‌تربيته بازي نکن
• اسباب‌بازي‌ها رو تو دهنت نکن
• زير دامن شمسي خانوم رو نگاه نکن
• دماغت رو تو لوله جاروبرقي نکن

  _?دوره ي دبستان:
• موقع رفتن به مدرسه دير نکن
• پات رو تو جاميزي نکن
• ورقهاي دفترت رو پاره نکن
• مدادت رو تو دهنت نکن
• به دخترهاي مدرسه بغلي نگاه نکن
• حياط مدرسه رو کثيف نکن
• دست تو کيف بغل دستيت نکن
• تخته‌سياه رو خط‌خطي نکن
• گچ رو پرت نکن

• تو راهرو سرو صدا نکن
• تو کلاس پچ‌پچ نکن